براى تحقق اين ايده بايد پيوسته بر طبل جنگ كوبيد و در راه ويران سازى جهان كوشيد . به نظر مسيحيان صاحب اين ايده « نيازى نيست كه انسان براى از ميان بردن آلودگى محيط زيست شهرهاى خودمان و يا قحطى و گرسنگى همه گير در هندوستان و آفريقا كارى بكند . ما نبايد نگران گسترش يافتن سلاحهاى اتمى در دنيا باشيم . نيازى نيست كه سعى كنيم از جنگ ميان عربها و اسرائيل جلوگيرى كنيم ، بلكه به جاى همهء اينها بايد دعا كنيم كه اين جنگ در بگيرد و همهء دنيا را در كام خود بكشد . زيرا كه اين بخشى از طرحهاى آسمانى است » « 1 » . وجود چنين باورهايى است كه تجاوزگرى را براى غربيان توجيه مىكند ؛ و به همين دليل است كه مىبينيم با وجود اظهار تنفر بيشتر مورخان اروپايى نسبت به جنگ‌هاى صليبى ، در عصر حاضر رئيس جمهور امريكا - بوش - تهاجم اين كشور را به افغانستان از نوع صليبى مىخواند . هر چند كه او بيمناك از خشم مسلمانان از گفته‌اش پشيمان مىگردد ، اما تجاوز بىدليل آمريكا به عراق و تهديد كشورهاى ايران و سوريه و حزب الله لبنان به خوبى نشان مىدهد كه بوش از ايدهء صليبى - صهيونيستى پيروى مىكند . نوشتهء حاضر بر آن است تا پروندهء جنگهاى صليبى را باز خوانى كند و نشان دهد كه مناديان جنگهاى صليبى در تصوّرى واهى به سر مىبرند ، چرا كه آن جنگها با همهء زيانهايى كه بر قلمرو اسلامى وارد كرد ، در پايان به پيروزى مسلمانان و شكست مسيحيان انجاميد . حكومت پادشاهان اروپايى در اورشليم هفتاد سال بيش نپاييد و به دست صلاح الدين ايوبى سقوط كرد . تصور نشود كه در روزگار ما كشورهاى اسلامى گرفتار پراكندگى و ضعفند و مقابله با تهاجم مسيحيان در توان آنها نيست . خير ، در دوران جنگهاى صليبى نيز دنياى اسلامى دستخوش تفرقه بود و در حالى كه مسيحيان از سراسر اروپا پيوسته نيرو اعزام مىكردند ، شمار مجاهدان اسلامى تنها به نيروهاى مصر و شام محدود بود ؛ ولى روزگار ما با گذشته يك تفاوت عمده دارد و آن اين است كه هرچند هدف اصلى برپاكنندگان جنگهاى صليبى مادى و استعمارى بود ، اما به ظاهر آن را دينى قلمداد كردند و جهاد در راه خدا خواندند ؛ و اين توجيه تأثير بسيار فراوانى در تهييج اروپائيان و جانفشانى شان در راه اين جنگها مىنهاد .

--> ( 1 ) . ر . ك . تدارك جنگ بزرگ ، هال سل ، گريس ، ترجمهء خسرو اسدى ، مؤسسهء خدمات فرهنگى رسا ، چاپ يكم ، 1377 ، تهران ، ص 50 - 90 .